Gerçek zamanlı, çevrimdışı, eski ekranlar: bu nasıl inşa edildi

Bir ekranı güncellemenin alışılmış yolu, sunucuyu sabit aralıklarla sorgulatmaktır: her beş dakikada bir, her on beş dakikada bir. İçerik sonunda ulaşır, ancak mevcut döngünün gecikmesiyle ve hiçbir şey değişmemiş olsa bile her ekran ağ tüketir.

Smart-Signage tam tersi yönde çalışır. Platform, Server-Sent Events üzerinden her ekrana kalıcı bir kanal tutar ve olay gerçekleştiği anda bu kanala gönderir. Bir oynatma listesini veya bir planlamayı değiştirirsiniz: değişiklik hemen gider ve ekran birkaç saniye içinde uygular. Beklenecek bir yenileme döngüsü yoktur ve hiçbir şey hareket etmediği sürece hiçbir şey dolaşmaz.

Bu tercih altyapıyı bağlar. Sürekli açık tutulan çok sayıda bağlantıyı desteklemek gerekir; bu, bir web sunucusunun varsayılan olarak ayarlandığı çalışma rejimi değildir. Caddy ters proxy'si özellikle bu uzun bağlantılardaki performansı nedeniyle tercih edilmiştir.

Kanal her iki yönde de hizmet verir ve izlemeyi dürüst kılan da budur:

• her ekran, canlı olduğunu bildiren düzenli bir kalp atışı yayar;
• platform, filonun gerçek durumunu ekran ekran gösterir: çevrimiçi, sessiz ve her birinin o anda ne yayınladığı;
• yayın yapmayı bırakan bir ekran, bunu kimsenin yerinde gidip kontrol etmesine gerek kalmadan anında görünür hale gelir.

Ağa bağımlı bir ekran, potansiyel bir kara ekrandır. Bu nedenle içerikler bir Service Worker tarafından yerel olarak önbelleğe alınır: bağlantı kesilirse yayın, halihazırda yerinde olan içerikle devam eder ve ağ geri geldiğinde ekran yeniden senkronize olur. Sahada hiç kimsenin müdahale etmesi gerekmez.

Burada isimlendirilmesi gereken bir saha kısıtı bir önlem gerektiriyor: Android WebView'lar önbelleğe almayı kabul ettikleri dosya boyutuna bir üst sınır koyar. Tek bir blok halinde yüklenen ağır bir video bu sınırı aşar ve asla önbelleğe alınmaz, dolayısıyla çevrimdışı hiçbir zaman kullanılamaz. Büyük medyalar bu nedenle bir kerede değil, ardışık bölümler halinde okunur. Çevrimdışı modu bu donanımda gerçekten güvenilir kılan da bu bölümlemedir.

İkinci risk ağ arızası değil, güncellemenin kendisidir. ES5 JavaScript ile yazılmış bir denetleyici, uygulama kodundan önce çalışır ve Service Worker'ı yönetir. Üst üste üç başlatma sağlıklı değilse, ekran kendiliğinden bilinen son sağlıklı sürüme döner. Ayrıca bir güvenlik önlemi, otomatik yeniden yüklemeleri dakikada ikiyle sınırlayarak sürekli yanıp sönen bir ekran senaryosunu bertaraf eder. Somut sonuç: başarısız bir dağıtım kurulu bir filoyu tıkamaz, kendi kendini onarır.

En az taviz verdiğimiz nokta budur: yazılım mevcut donanıma uyum sağlar, tersi değil. Player, aynı kaynak koddan türetilmiş iki sürüm halinde sunulur — yeni cihazlar için modern bir sürüm ve eski yerleşik tarayıcılar için bir ES5 sürümü. Aynı işlevler, aynı ürün; değişen şey kodun derlenme ve sunulma biçimidir.

Dijital tabelanın gerçek filosu yeni bir filo değildir. Beş, sekiz veya on yıl önce kurulmuş birçok ekran, kimsenin asla güncellemeyeceği, orijinal sürümüne sabitlenmiş bir tarayıcı taşır. Chrome 44 ve sonraki sürümler desteklenir. LG webOS 4, Chromium 53'e eşdeğer bir motor taşır ve CSS Grid'i tanımaz: bu cihazlar, düzenin rastgele üst üste yığılmak yerine yerinde durması için kendileri için yazılmış yedek düzenler alır.

Bu işin bir maliyeti vardır ve bunu üstleniyoruz: her arayüz değişikliği, teslim edilmeden önce eski altyapı üzerinde doğrulanmalıdır. Karşılığında, gösterim yazılımını değiştirmek ekranları değiştirmeyi gerektirmez ve donanım bütçesi karar anında denklemin dışına çıkar.

Desteklenenler:

• tarayıcısı olan her cihazda Web;
• eski WebView'lar dahil, özel bir uygulamayla Android;
• eski nesiller dahil LG webOS;
• dayatılan hiçbir özel donanım yoktur: ekran tedarikçisi seçimi sizde kalır.

Barındırma, Avrupa Birliği'nde bulunan sunucularda OVH üzerinde sağlanır. Hiçbir veri AB dışında barındırılmaz ve GDPR uyumluluğu belgelenmiştir.

Ağ tarafında ekranın yalnızca platforma giden bir çıkış erişimine ihtiyacı vardır. Kalıcı kanal, ekranın kendisi tarafından başlatılan sıradan bir bağlantıdır: tesislerinize izin verilmesi gereken bir gelen akış yoktur, altyapınıza kurulacak bir sunucu yoktur.

Bir uzlaşma kalır, çünkü vardır. Eski tarayıcıları hedeflemek, Web'in yeniliklerini çıkar çıkmaz kullanmayı yasaklar ve tek yerine iki altyapıyı doğrulamayı zorunlu kılar: geliştirme daha yavaştır ve her yerde çalışmayacağı için bazı arayüz incelikleri elenir. Bir kısmını dışarıda bırakan parlak bir arayüz yerine, tüm ekranlarda görünen biraz daha sade bir arayüzü tercih ederiz. Bir dijital tabela alıcısı, donanımını değiştirdiğinden çok daha sık yazılımını değiştirir ve mimarinin koruduğu ilişki de tam olarak budur.