Videowall: meerdere schermen, één beeld

Een videowall is geen groep schermen die hetzelfde tonen. Het is één enkel beeld, opgesplitst in evenveel delen als er panelen zijn, waarbij elk scherm alleen het deel toont dat het toekomt. Van veraf bekeken vormt het geheel één doorlopend oppervlak, en een visual kan de wand van rand tot rand doorkruisen.

Elke tegel kent dus haar plaats in het raster: haar kolom, haar rij en het deel van het beeld dat ze moet weergeven. Deze kalibratie gebeurt bij de configuratie, scherm per scherm. Dit is de stap die u niet mag overhaasten — een verkeerd geplaatste tegel verschuift een hele rij, en het defect valt meteen op zodra content de grens tussen twee panelen oversteekt.

Daarna volgt de synchronisatie. Bij een stilstaand beeld is de eis gering. Bij video wordt ze zeer zichtbaar: als één tegel een halve seconde voorloopt, valt een object dat de wand doorkruist uit elkaar bij de overgang van het ene paneel naar het andere. De weergave wordt daarom tussen de tegels gesynchroniseerd, en content wordt lokaal in cache bewaard op elk apparaat — zodat een paneel niet op het netwerk hoeft te wachten terwijl de buren al verder zijn.

Dit is wat de facturering van een videowall onderscheidt van die van een gewoon schermenpark. Een wand van vier panelen blijft één weergaveoppervlak: die als vier onafhankelijke schermen tellen zou geen zin hebben, aangezien er maar één content, één afspeellijst en één rooster te beheren is.

De licentieverdeling volgt die logica. De primaire tegel — die de weergave aandrijft — valt onder de Premium-licentie. De secundaire tegels, die alleen hun deel van het beeld weergeven, vallen onder de goedkopere Lite-licentie.

Een wand van vier panelen telt dus één primaire tegel en drie secundaire tegels; een wand van negen panelen, één primaire en acht secundaire. Vanaf 50 apparaten van hetzelfde type is een korting bespreekbaar, en het abonnement blijft zonder langetermijnverplichting. De bedragen staan op de Tarieven-pagina.

Eén ding om vooraf te weten: de Free-formule ondersteunt geen videowall. De drie gratis schermen laten u de weergave, afspeellijsten en roosters uitproberen, maar het samenvoegen tot een wand vereist een betaalde formule.

Software kan niet herstellen wat de hardware verkeerd doet. Een videowall is in de eerste plaats een installatievraagstuk, en de beslissingen die ertoe doen, worden genomen op het moment van aankoop, niet bij de configuratie.

Drie factoren bepalen het eindresultaat:

• De randen van de panelen. Tussen twee schermen blijft altijd een zwarte band bestaan, gevormd door het kader van het ene plus dat van het andere. Op een consumenten-tv wordt die band in centimeters gemeten en snijdt het beeld duidelijk door. Panelen die voor videowalls zijn ontworpen, hebben een zeer smalle rand, in de orde van enkele millimeters, waardoor het oog het geheel weer kan samenvoegen. Dit is het eerste aankoopcriterium, nog vóór de resolutie.
• De fysieke uitlijning. Een paneel dat drie millimeter verschoven is, valt op bij elke lijn die de wand doorkruist, hoe zorgvuldig de software ook gekalibreerd is. Wandbeugels die voor videowalls zijn ontworpen, staan een fijnafstelling toe nadat de schermen zijn opgehangen; een gewone tv-beugel biedt die mogelijkheid niet, en achteraf corrigeren wordt onmogelijk.
• De eenvormigheid van de hardware. Het wordt sterk aanbevolen de wand op te bouwen met strikt identieke schermen, hetzelfde model en indien mogelijk dezelfde productieserie. Twee panelen van verschillende generaties geven wit niet op dezelfde manier weer, en dat verschil in kleurtemperatuur blijft waarneembaar, zelfs wanneer de geometrie perfect is.